Voor optimale resultaten op de laser snijder zijn er enkele validaties/ afstellingen die bekeken moeten worden. Voor snap-fit oplossingen met minimale speling is het wenselijk om te weten hoeveel materiaal er weg brandt.

- kerf test in inkscape (vector, .svg) heeft meerdere uitlijnings- en instellingsstappen nodig. Kleurstelling voor verschillende lijnen relatief een voudig in te stellen.

- kerf test generatie in OpenSCAD maakt het eenvoudig om aantal stappen, stapgrootte etc, heel snel aan te passen voor nieuwe materialen of andere materiaaldiktes. Hiervoor kan het volgende script gebruikt worden:

kerftest.scad

W1 = 15; // basisbreedte blokje
W2 = 10; // referentie pasbreedte (binnen/buitenmaat)
H1 = 10; // basishoogte
H2 = 8; // dubbele pashoogte i.v.m. center = true
n = 5; //aantal offset stappen
dw = 0.05; // breedte stappen t.a.v. pasbreedte
 
s = 3; // lettergrootte
t = 3.7; // materiaaldikte, selectief om materiaalpassing toe te voegen. indien '0', geen materiaal uitesparing
for(i = [-n:1:n]){{
    //male parts, deze worden als één profiel gegenereerd.
difference(){
union(){
    translate([i*W1,0,0])
    square([W1,H1], center=true);
 
    translate([i*W1,H1/2,0])
    square([W2+i*dw,H2], center=true);}
 
        // toevoegen van text om breedte verschil toe te voegen
    translate([i*W1,H1/3,0])
    text(str(i*dw), size = s, halign = "center", valign = "center");
 
// if statement om wel of geen materiaal uitsparingen toe te voegen.
if(t != 0){
    translate([i*W1,-H1/2,0])
    square([t+i*dw,H2], center = true);
}}
    // female parts, losse onderdelen
difference(){
    k=1.6; // hoogte verplaatsinsfactor
    translate([i*1.1*W1, k*H1,0])
    square([W1,1.1*H1], center=true);
 
    translate([i*1.1*W1, (k+.25)*H1,0])
    text(str(i*dw), size = s, halign = "center", valign = "center");
 
    translate([i*1.1*W1,(k-.55)*H1,0])
    square([W2+i*dw,H2], center=true);
}}

Uit de kerftest van de grote trotec bleek een veel ruimere kerf dan in de kleine laser. Hierdoor is bij mij het vermoeden ontstaan dat de focusinstelling niet accuraat zou zijn. Dit getest door een onderdeel schuin in de laser te plaatsen met een referentiekader parallel aan het bed. Op deze referentie is de laser focus afgesteld.

Door op het teststukje het snijdpunt met het verhoogde vlak te markeren, kan langs dit punt een lijnlengte ingesneden worden op beperkt vermogen. Wanneer het smalste lijndeel onder het referentievlak staat, moet het bed naar beneden worden bijgesteld, indien erboven, omhoog. Door de bedhoogte te variëren tot het focuspunt in de lijn (ongeveer) op de snijdlijn ligt, is de focushoogte bekend. Hierna kan boven het referentievlak het focusgereedschap opnieuw worden afgesteld.

Bij de Trotec lasersnijders kunnen er tot 16 kleuren toegepast worden met elk een aparte instelling voor het snijden. Hiervoor heb ik een tekening gemaakt met een blokje en lijnsegment om met verschillende vermogens/ snelheden te snijden. Dit om te bepalen welke instelling zo optimaal mogelijk werkt. Gezien de lasers al wat ouder zijn, betreft het hier vooral variatie in de snelheid bij een 100% vermogen. Hoe sneller er echter gesneden kan worden, hoe efficiënter het proces is.

Mooie voorbeeldjes uit een 3D-bouwpakketje:

1. Uitlopende inzetjes, met sleufje in het midden.
2. Kleine bolling in het tegendeel.
3. Gaten voor vingerverbinding voorzien van afgeronde hoeken, om klemming te forceren.